Dilda olovi, qo’lda qalovi bo’lgan yalovbardor

Ko’ksiga urib vatanimni sevaman deyish, minbarga chiqib baqir-chaqir qilish va qatorasiga she’rlar o’qigan bilan kishi vatanparvar bo’lib qolmaydi. Uni shunchaki vatanparast deyish mumkindir, ehtimol.  Vatanni chinakamiga sevish o’zi tug’ilib o’sgan joyning tarixini bilish va o’rganish bilan boshlanishi aniq. Vatan ostonadan boshlanar ekan, demak o’z tug’ilgan go’shangga mehr va muhabbat vatan tuyg’usini idrok etilishidir. Shunday iste’dod sohiblari bo’ladiki, ularning asarlarini o’qiganingizda xuddi o’zingiz voyaga yetgan qishloqning havosini tuygandek, manzaralarini ko’rgandek bo’lasiz.

Ruhiyat oynasi

Ko’z va qalb ehtiyoji so’zni chorlaydi. U esa tafakkur hosilasi sifatida qog’oz yuzini ko’radi. Voqelikka faol munosabat qalam, mikrofon va videokamera orqali o’z ro’yobini namoyish etadi. To’rtinchi hokimiyat sifatida e’tirof etiluvchi ommaviy axborot vositalari xodimlari, jurnalistlarning mas’uliyati hardamda, har qadamda yuksak bo’lgan. Yangiliklar, xabar va ma’lumotlarni shunchalik e’lon qilibgina qolmasdan, balki endilikda tahliliy va tanqidik…

Kimda bo’lsa malaka, bo’lmas aslo, kalaka

O’zbekiston Respublikasi Ma’naviyat va ma’rifat markazi qoshidagi «Ma’naviyat targ’ibotchisi» ta’lim muassasasida bu hafta o’z malakalarini oshirishga kelgan Qashqadaryo viloyati xalq ta’limi boshqarmasiga qarashli maktablarda faoliyat yuritayotgan ma’naviy ma’rifiy ishlar bo’yicha direktor o’rinbosarlari bilan ana shu xususda, ya’ni notiqlik san’ati borasida suhbat bo’lib o’tdi. 

Manfaatli muloqot

Mashhur faylasuf Demokrit “Davlatni boshqarish  san’ati – san’atning eng ulug’idir” deya bejiz aytmagan. Bu fikr asrlardan asrlarga o’tib o’z mohiyatini yo’qotmaydi. Oilani, mahallani,  idora va muassasani, yurtni boshqarish juda katta salohiyatni, muloqot mahoratini talab etadi. O’tmishda ham bu haqda bosh qotirilgan. Turli allomalar shu xususda o’z mulohazalarini bildirganlar. X asrda yashab o’tgan At-Tartushiy hukmdorlarning ko’pchilikka…

Ulug’larni unutib bo’lmas

Vatan va xalqning mangu qolishini o’ylash va uning manfaati uchun ijodiy imkoniyatini safarbar etish xayrlikdir. O’zbekiston xalq shoiri Abdulla Oripovning vatanparvarlik ruhidagi asarlari orasida “Men nechun sevaman O’zbekistonni” deb nomlangan she’ri alohida o’ringa ega. Unda vatanning yurak ramziga aylangani, ko’zsiz, qo’lu oyoqsiz yashash mumkin, lekin vatansiz yashash mumkin emasligi borasidagi haqiqat bor.